Ja..kilka słów

[ruziaxd]

.
_________________
Sex&rock&roll ... Muzykalnie:)

"Muzyka jest większym objawieniem niż cała mądrość
i filozofia ! " Ludvik.Van.Beethoven

[Dking]

Grunt to polubić siebie. Jeśli tak kochasz to śpiewanie to i tak tego nie rzucisz bo za 2 dni za tym zatęsknisz. Jak to mówią "nie ważne ile razy upadasz, ważne ile razy się podnosisz". Ja mogę śpiewać tylko kiedy mam wolną chatę, zawsze po szkole lecę śpiewać. Potrafię wstać o 5 rano jeśli wiem, że będę mógł sobie trochę powyć. Może w tym tkwi klucz? Może za bardzo się starasz i za dużo od siebie oczekujesz? Zmniejsz troszkę ilość treningów a polubisz nawet swój alt na który tak klniesz.

Ten ostatni akapit nie wiem czy dobrze zrozumiałem. Chodzi o to, że komuś nie pasuje twój śpiew? Jeśli tak to po prostu olej ich, gwarantuje Ci, że za jakieś 2 lata kiedy trochę podrosną zaczną Ci zazdrościć. Jeśli masz talent to go nie marnuj . Głowa do góry.

[zabcia]

podpisuję się pod każdym słowem, który Dking napisał.
Nie ważne co sądzą inni, co mówią inni i co próbują Tobie wmówić! To się nie liczy! Liczysz się tylko Ty i Twoje marzenia!
Ja żałuję, że tak późno (mam 21, ale można było wcześniej) otworzyłam się przed ludźmi, bo to ich najbardziej się bałam!
Niektórzy co Mnie znają całe życie byli W WIELKIM SZOKU, że śpiewam! I usłyszałam też dużo krytyki, ale takiej, z pretensjami, czemu nie wcześniej, czemu nic nie mówiłam, można było zaśpiewać tu i tam, pojechać tam i tu.
A ja się bałam ludzi ;|
No przecież to jest chore! Ale dobrze, że trafiłaś tutaj! Mi to forum BARDZO DUZO dało. Zamieszczając pierwszy kawałek, gdzie pierwszy komentarz był pozytywny popłakałam się ze szczęścia! Tyle to dla Mnie znaczyło! I znaczy oczywiście dziś to samo, ale teraz podchodzę do tego zupełnie inaczej.
Więcej luzu z tym wszystkim, jeśli to kochasz i czujesz, że to jest to, to rób to !
Jeśli chodzi o rodziców, czasem są dla Nas wielką pomocą, a czasem przeszkodą, smutne, ale prawdziwe, z tym trzeba się pogodzić i nauczyć żyć.
Uszczęśliwiaj siebie! Będzie dobrze:**
_________________
ciąglę się uczę
więcej o Mnie:
http://www.myspace.com/mgorna
http://www.youtube.com/mgorna

[karolina141]

Tez mam problem z rodzicami. Chcą, żebym poszła na studia, zdobyła zawód, zarabiała kupę kasy i nie zawracała sobie takimi "głupotami" jak muzyka głowy. Moja ciocia (skrzypaczka) badała mi kiedyś słuch muzyczny i powiedziała, że nadaje się do szkoły muzycznej, ale moi rodzice zignorowali mój potencjalny talent muzyczny, nie chcieli, żebym szła do szkoły muzycznej (chociaż miałam około 7 lat, mocno na nich nacisałam, żeby zapisali mnie do niej) .Coraz bardziej zaczynam wątpić w to, że mam szansę coś zacząć robić w kierunku muzycznym. Dodatkowo jestem cały czas przez nich okrutnie krytykowana. Słyszę takie komentarze jak: "Przestań wyć", "śpiewasz jak babcie w kościele", "Ty nie śpiewasz, ty wyjesz" "i co myślisz, że ktoś będzie chciał cię słuchać?" itp., Nieraz moje plany, marzenia, nawet preferencje muzyczne wywoływały awantury w domu. Boli mnie kiedy Mama mówi mi, że jestem niedojrzała, żebym skupiła się na rzeczach bardziej przydatnych i tych, które mi wychodzą. Najbardziej zabolało mnie kiedy powiedziała mi, że gdybym umiała śpiewać, to już dawno by mi ktoś o tym powiedział (kto, jeśli przed nikim nie śpiewałam?) Ja za wszelką cenę, chce wierzyć, że mam w sobie choć odrobinę potencjału.

Tu nie chodzi o to, że ktoś mnie krytykuje. Bo konstruktywna krytyka jest zawsze mile widziana. Ale jeśli ktoś Ci mówi, że jesteś beznadziejna (szczególnie jeśli mówią to Twoi rodzice) to boli i nie pomaga otworzyć się, szczególnie ludziom o niskiej samoocenie (a ja do takich należę)


Może rzeczywiście jestem jestem niedojrzała, może żyję marzeniami. Ale nie wyobrażam sobie swojej przyszłości bez śpiewu, muzyki. To nie dla mnie. Ulżyło mi....

[Savitri]

Słuchaj.. była sobie mała dziewczynka, która odkąd zaczęła mówić , to śpiewała. Ba! Nawet wygrywała konkursy dla dzieci, a potem gdy troszkę podrosła, to kilka zawistnych bachorów uprzykrzyło jej życie docinkami na temat jej śpiewu i przestała robić to, co kocha.

Wiesz kto to był? Ja właśnie. Dzisiaj mam 24 lata i świadomość zmarnowanej szansy. Teraz, po latach robię coś, czego powinnam uczyć się już dawno temu. Wiem, co to stłumiona tęsknota. Chciałam śpiewać, ale tak się zacięłam w sobie, że..hmm.. teraz bardzo starannie dobieram ludzi, przed którymi się pokazuję, bo najzwyczajniej boję się, ze ktoś mi coś jeszcze raz złego powie i znów się zamknę. To jakiś absurd- stara baba ze mnie, ale dziarę mam głęboko wbitą w głowe i może kiedyś uda sie to wyleczyć.

Jak masz trochę siły jeszcze to walcz! Walcz o marzenia i się nie przejmuj.

Aha, ja też jestem altem i wiesz co, zajefajnie brzmię ale do tego wniosku doszłam po latach

[iustitia]

karolina141, piszesz, że Twoi rodzice chcą, żebyś poszła na studia i miała pewną przyszłość. I wierz mi - to nie jest taki zły pomysł. Studia nie muszą koniecznie przeszkadzać Ci w rozwoju muzycznym. Zdziwiłam się kiedy odkryłam ile osób u mnie na roku gra na jakimś instrumencie, śpiewa, a nawet niektórzy amatorsko 'aktorzą'. A jestem sobie studentką informatyki.
(Czy mi się źle kojarzy czy ten koleś z Feel'a jest po polibudzie?)

I wierz mi - śpiewanie dla samej przyjemności, kiedy wiesz, że nie żyjesz z tego, że robisz to tylko dla siebie - daje dużo.

Druga sprawa - moi rodzice mi mówili, że okropnie fałszuję, że w ogóle nie umiem śpiewać. Potem, że lekcje śpiewu to na darmo, bo z pewnością jestem za stara (), że nic mi to nie da poza marnotrawstwem pieniędzy. W przyszłym miesiącu mamy mały koncert z zespołem. I tu zdziwienie moich rodziców - to Ty umiesz śpiewać?

Ważne jest to czego chcesz, poza tym jeśli nic nie tracisz (poza pewną ilością czasu), to dlaczego uważasz, że warto to porzucić? Śpiewaj, skoro to lubisz, ćwicz i zobacz gdzie Cię to zaprowadzi.

[ruziaxd]

dzieki za odp !
_________________
Sex&rock&roll ... Muzykalnie:)

"Muzyka jest większym objawieniem niż cała mądrość
i filozofia ! " Ludvik.Van.Beethoven

[Imperishable K.]